Topsport Alkmaar » Uitgelicht » Karateka Lenie Witteman Nederlands Kampioen

Karateka Lenie Witteman Nederlands Kampioen

geplaatst op 23 januari 2017

DRIEHUIZEN - Bijna twee jaar lang kon Lenie Witteman niet doen wat ze het allerleukste vindt. Terug op de wedstrijdvloer bewees de karateka meteen weer met de besten mee te kunnen. ,,Ik heb geen moment overwogen om te stoppen”, aldus de negentienjarige sportvrouw, die eind november Nederlands kampioene werd in de klasse -61 kilogram.

 Door Judit de Redelijkheid
________________________________________
Karateka Lenie Witteman (Sporting De Rijp) is na fysieke tegenslag weer helemaal terug.

Ze woont aan de Oostdijk, tweeënhalve kilometer buiten het ’centrum’ van Driehuizen. En dat heeft er indirect aan bijgedragen dat Lenie Witteman aan karate is gaan doen. ,,Ik moest vijftien kilometer naar de middelbare school fietsen en daarom wilde mijn vader graag dat ik mezelf kon verdedigen”, vertelt ze. ,,Ook voor als ik ’s avonds eens een feestje had en dan in het donker terug moest. Ik heb verschillende sporten uitgeprobeerd, maar vond niks leuk.”

Grootste fan
Uiteindelijk bleek karate de juiste keuze. ,,Ik begon in De Rijp en ben op mijn dertiende naar Kenamju gegaan.”, aldus Witteman. ,,Een grotere club, met meer tegenstanders en meer mogelijkheden om aan wedstrijden mee te doen. Mijn vader rijdt me altijd naar Haarlem. Twee of drie keer in de week. Hij is ook mijn grootste fan.”
Behalve bij Kenamju - dat sinds deze week ook karatelessen verzorgt in Uitgeest - traint Witteman ook bij Sporting De Rijp. ,,Ik werk daar als personal trainer, dus dat kan ik mooi combineren. Kracht- en conditietraining doe ik bijvoorbeeld hier.”

Een vervelende blessure zorgde ervoor dat ze een flinke pas op de plaats moest maken. ,,Ik heb meerdere hersenschuddingen opgelopen, in vier of vijf maanden tijd. Zo kreeg ik tijdens een wedstrijd in Lissabon heel hard een hak op mijn slaap. En in Tsjechië werd ik opgetild en kwam ik hard met mijn hoofd op de grond terecht. Ik was te eigenwijs en ben steeds te snel weer gaan trainen.” En dat wreekte zich. ,,Ik zat in mijn examenjaar en had heel veel hoofdpijn. Daarbij durfde ik tijdens trainingen geen duels meer in te gaan. Bij elk klein stootje sprongen de tranen al in mijn ogen. Dan kun je ook geen wedstrijden doen. Die angst moest eerst overgaan.”

En daar ging flink wat tijd overheen. ,,Ik heb het er uiteindelijk uit getraind. Doorzetten, niet bang meer willen zijn. Het is een heel proces, dat ik met heel veel hulp ben doorgekomen. Van mijn trainer René Oerlemans, mijn vader Johan en mijn vriendin Nadeche. Zij hebben me altijd gesteund en daar ben ik ze heel dankbaar voor.”
,,Het laatste half jaar ben ik weer echt lekker bezig”, gaat Witteman, die haar examens ondanks de fysieke problemen wel haalde, verder. ,,Ik durf weer te vechten, die angst is helemaal weg. Een van de hersenschuddingen liep ik op door een bewuste actie van een tegenstandster. Ze stond achter, kon dat niet hebben en trapte me na de bel nog op mijn hoofd. De andere twee keer was puur pech. Omdat ik heel klein ben, word ik wel vaker op mijn hoofd gestoten en getrapt. Dat is een nadeel. Maar ik sta daar niet meer bij stil.”

Witteman - die vorige maand eerste werd tijdens de Sittard Cup - ziet het weer gewoon als een ’risico van het vak’. ,,Zoals er bijvoorbeeld bij voetbal ook wat kan gebeuren. Karate is een vechtsport, maar is niet bedoeld om elkaar pijn te doen. Het is een heel nette sport. Je wint op punten, niet op blauwe plekken. Ik heb ook nooit overwogen om er helemaal maar mee te stoppen.”

Eenmaal hersteld, lieten de resultaten niet lang op zich wachten. ,,De wedstrijd ervoor ging al prima en op het NK werd ik meteen eerste. Dat gaf me echt een boost. Ik had mezelf expres geen druk opgelegd. Ik zou wel zien. Nadat ik mijn twee partijen gewonnen had kon ik het eigenlijk niet geloven. Een paar dagen na het NK begon het pas door te dringen. Wow, ik ben eerste geworden. Ik heb het gedaan.”