Caroline de Vries en medailles zijn een gouden combinatie. De Alkmaarse tennisster won afgelopen weekend maar liefst twee keer goud in het Turkse Antalya. Eén gouden plak in het gemengd dubbelspel 45+ met Dennis Bank én goud in het damesdubbelspel 45+, waar ze samen met Regina Balcune schitterde. En niet voor het eerst, want de dames werden voor de derde keer samen wereldkampioen in hun leeftijdsklasse.
“Of het winnen van medailles went? Nee joh, het is elke keer weer prachtig en bijzonder. In de keuken hangt een lijstje met mijn medailles, maar het lijstje wordt te klein”, zegt Caroline vanuit haar woning in de Bergermeer. “Tijdens een finale voel je vaak wel aan hoe je erin zit. We kunnen samen goed spelen, maar in de wedstrijd kan er toch onzekerheid in je spel sluipen. Zéker als de eerste ballen volledig de mist in gaan, zoals afgelopen weekend, haha. Dan moet je dus rustig blijven hè. Dat maakt tennis zo leuk; het is ook een psychologisch spel dat je speelt. We speelden tegen twee Zuid-Afrikaanse vrouwen en verloren de eerste game kansloos, maar daarna herpakten we onszelf en wonnen we de eerste set zelfs vrij eenvoudig. Toch denk je steeds tijdens de wedstrijd: wanneer komen ze terug? Als die ommekeer uitblijft, weet je steeds zekerder dat het wéér gaat lukken. Geweldig! Ik ben nu 49 en word binnenkort 50, dan mag ik uitkomen in een oudere categorie. Komende zomer speel ik het WK in Lissabon, met andere partners, want Dennis en Regina zijn jonger.”
Dat Caroline zo goed presteert op internationale toernooien had ze niet verwacht. “Totaal niet! Ik kan heus wel een aardig balletje slaan, bij tennisclubs in de buurt. Ik was zelf ook verbaasd dat het dubbelen zo goed gaat. Je moet ‘Caro uit Alkmaar’ niet op hoog niveau laten enkelen hoor, daar bak ik weinig van.”
In het dagelijks leven is Caroline sportdocent bij het scholengemeenschap PCC. Het combineren van het lesgeven met de internationale wedstrijden is soms een uitdaging. “Dit laatste toernooi viel tijdens een toetsweek en was het vrij overzichtelijk, maar soms is het puzzelen. Gelukkig lukt het steeds en kan ik mijn wedstrijden spelen. Daarnaast kom ik op plekken waar ik zelf niet snel zou komen. Zo speelden we eerder een toernooi in Tokyo. Ik vond het fascinerend om een compleet andere cultuur van dichtbij te ervaren. We hadden daar ook de tijd om wat van het land te zien. In Turkije zagen we alleen maar tennisbanen en het hotel.”
Wie denkt dat succes op internationale tenniswedstrijden garant staat voor grote geldprijzen, heeft het mis. “Het kost vooral geld hoor”, lacht Caroline. “De meeste kosten van zo’n toernooi zijn voor eigen rekening, maar als je wint krijg je wel wat. Dat is meer een vergoeding voor de kosten dan dat je daar veel aan overhoudt. Daar doe ik het natuurlijk helemaal niet voor. Het is superleuk om met gelijkgestemden op pad te gaan en over het spelletje te praten. Je zit in een bubbel met mensen die elkaar heel goed begrijpen. Bovendien geeft het gewoon plezier om fit te blijven. Of ik dit over 20 jaar nog doe? Dat zou zomaar kunnen. Als ik straks 75 ben, maak ik misschien eindelijk een keer kans om die enkel te winnen!”
Caroline (midden) met tennispartners Dennis en Regina. (Foto: ITF)